Vogels, dat is bekend, ruien. Regelmatig wordt het verenpak gewisseld. Dat kost heel wat energie, maar ze zouden het niet doen als het ze geen voordeel opleverde. Zo werk dat in de natuur. Interessant is om te weten wat de balans is tussen kosten en baten. Om daar zicht op te krijgen Ruien als fenomeen heeft een aantal functies. Oude versleten veren worden vervangen voordat ze helemaal op zijn. Mannetjes –denk aan pauwen en woerden – moeten mooie sier maken om een vrouwtje te verschalken, maar als de taak volbracht is en voor nageslacht gezorgd is, is het handig als je niet zo vreselijk in de kijker loopt. Last but-not least is het gezond omdat je met de oude veren ook heel wat parasieten afschud.

Waarom deze aanhef. Wel nu, ook in de politiek, heeft het wisselen van de wacht een functie. Ook binnen de politiek moet een balans zijn tussen de kosten en baten van het vervangen van de oude moegestreden strijders door vers bloed in kaart te brengen.
Het is voor de vitaliteit van de partijen en de democratie gewenst dat de oude garde verrvangen wordt voordat de uiterste houdbaarheidsdatum overschreden wordt.
Een nieuw gezicht is vaak ook een nieuw pronkkleed en doet het goed bij de kiezers en last but-not least  kan de politiek de last afwerpen van politici die er niet meer voor de gemeenschap zitten, maar alleen voor zichzelf. De winst is frisse ideeen, nieuwe kijk op de zaken en verruiming van het speelveld omdat  er gemiddeld genomen een minder belast verleden meegetorst hoeft te worden. 

In theorie is het dus heilzaam om ook binnen de politiek regelmatig te ruien, maar hoe gaat het nu in de praktijk? En hoe staat Assen ervoor?Nu heeft het geen zin om een kalkoen te vragen wat hij belieft voor het kerstdiner, dus zal die vraag niet vanuit de politieke partijen  beantwoordt kunnen worden. Dat moet de kiezer doen. Op 3 maart zal duidelijk worden voor wie het doek valt.
En het valt te hopen dat de nieuwe ploeg met vers elan gaat werken aan de toekomst van Assen en geen gevangene wordt van het verleden. D66 is er klaar voor, de kiezer is aan zet.

Kees Talsma